Ze zijn jong en ze willen wat. Generatie Y in jouw organisatie

“Ja maar wij zijn niet de speeltuin voor jouw persoonlijke ontwikkeling”

 Ik, bouwjaar 1972, heb een gesprek met twee jonge mensen van rond het bouwjaar 1987. Ze werken bij een vooruitstrevend adviesburo. De organisatie is de laatste jaren sterk verjongd, en de nieuwe generatie kan zich niet vinden in de manier waarop persoonlijke ontwikkeling vorm krijgt. In hun ogen teveel gericht op ‘what’s in it voor ons bedrijf’, en te weinig op het persoonlijke.

“Voor ons is ontwikkeling op het werk hetzelfde als persoonlijke ontwikkeling. Ik zou het bijvoorbeeld net zo nuttig vinden om onder werktijd een cursus ‘voetbaltrainer’ te volgen als een training ‘beïnvloeding in samenwerkingsprocessen’. Ontwikkeling gaat voor mij om de vraag ‘wat voor persoon wil ik zijn’ en niet om ‘wat voor adviseur wil ik zijn.”

Daar denken de oudere generaties inderdaad anders over. “De jonge generatie lijkt de organisatie te zien als een broedplaats om zichzelf te ontwikkelen. Allemaal leuk en aardig, maar ik heb een bedrijf te runnen.”

Herken je dit? Hoe kom je bij elkaar?

Het adviesburo heeft daartoe het volgende bedacht: als de jongeren dit keer nu eens de jaarlijkse teamdagen invullen, carte blanche. Thema: ‘persoonlijke ontwikkeling’.

Dat laten de jongeren zich geen twee keer zeggen. Ze trekken externe adviseurs en trainers aan voor workshops, waaronder mij, en hun opdracht is helder: we gaan die ouderen cold turkey losknippen van hun vastgeroeste normen en laten die hele bedrijfscontext varen. Wat vinden onze collega’s nou echt leuk om te doen in het leven? Wat zijn hun persoonlijke ambities? Los van ons werk hier!

Ik luister naar hun ideeën, stel open vragen. Binnen een kwartier betrap ik mijzelf echter op de gedachte: klinkt allemaal prachtig jongens, maar nu weer back to business; even weer met de voetjes op de grond graag. Ik schrik van mijn oordeel en besef: dit is natuurlijk ook precies wat er steeds gebeurt binnen deze organisatie.

Omgaan met meerdere generaties start met aanvaarding van de verschillen. Ga niet te snel op zoek naar de overeenkomsten, maar besef hoe de insteek van generaties van elkaar afwijkt.

Elke organisatie zoekt voortdurend een balans tussen voldoende aandacht voor de volgende vier aspecten: de ‘grotere context’ van het bedrijf en zijn branche en klant, de ‘taak en taken’ van organisatie, de verschillende individuele ‘ikken’ van de medewerkers, en tot slot de ‘gemeenschappelijke wij’ binnen teams of afdelingen. Wat nu belangrijk is om te weten: elke generatie is geneigd zich primair te richten op één van deze vier invalshoeken, en een ander aspect meer te verwaarlozen.

De jongere ‘authentieke generatie Y’ bijvoorbeeld neemt zichzelf als vertrekpunt, en wil samen met anderen in gezellige sfeer zinvol werk doen. Onderbelicht is bij hen de grotere context of het vragen van steun bij hun plannen: ze denken het zelf wel te kunnen.

De iets oudere ‘pragmatische generatie’ neemt juist de taak als vertrekpunt, en voelt zich op het werk het meest betekenisvol bij een zakelijke, doelmatige inslag. Onderbelicht is het uitspreken van wat hen echt bezig houdt; dat is meer iets voor thuis.

Generaties vinden elkaar op het besef dat alle invalshoeken (grotere context, taak, wij, ik) nodig zijn de ieders doelen te bereiken. 

In de workshop bij het adviesburo was er veel aandacht voor de afzonderlijke ikken, aansluitend bij de focus van de jonge generatie. Die individuele openheid creëerde bij alle deelnemers een groter wij-gevoel. De ouderen beseften dat deze persoonlijke aandacht er in de waan van de dag vaak bij in schoot. De jongeren beseften dat hun oudere collega’s ook met innerlijke zoektochten bezig zijn, en dat verlaagde voor hen de drempel om meer overleg te hebben. Ook over de uitvoering van hun taak.

VERDER PRATEN OVER DE VERSCHILLENDE GENERATIES IN JOUW ORGANISATIE? NEEM CONTACT OP VOOR EEN VRIJBLIJVEND GESPREK!

 Literatuur: “Nieuwe generaties in een vergrijzende organisatie” Aart Bontekoning, 2014 Uitgeverij Mediawerf en “Generatiedenken en TGI” Annemiek Algra Tijdschrift voor TGI september 2013

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *